Spekkevers te koop in Nederland!

Aangezien wij de spekkevers op Europees niveau verkopen, zijn alle overige pagina's van de website in het Engels. Wij zijn gevestigd in Nederland en zijn daarom ook op markten en beurzen in Nederland en België te vinden. De planning hiervan valt te vinden op de contact pagina. De spekkevers kunnen zorgvuldig met de post verzonden worden.

De soorten die wij aanbieden:

Handig om erbij te bestellen:

Wat zijn spekkevers en hoe huisvest ik deze?

Spekkevers zijn de verschillende soorten vleesetende kevers binnen het geslacht Dermestes. Ze zijn vrij klein. De volwassen kevers zijn over het algemeen niet groter dan 10mm. Deze kevertjes zijn de schoonmakers van de natuur, aangezien zij de kadavers opruimen. Zowel de larven als de volwassenen voeden zich met dierlijke producten zoals vlees. Dankzij hun speciale dieet kunnen spekkevers je helpen met het maken van skeletten van museumkwaliteit. De kevers werken delicaat genoeg om botten onbeschadigd te laten en zelfs kraakbeen blijft vaak intact.


Extra informatie

Ondergeslacht Dermestinus

(witbuikjes)


Dermestes maculatus:

(Huidenkever, Vossenspektor)

Dit is de meest gehouden soort voor het schoonmaken van schedels en skeletten! Het is een makkelijke soort om mee te kweken, ook voor de beginner.

Beschrijving: De volwassenen zijn 5.5 tot 10 mm lang. Hun dekschilden zijn bruinachtig tot zwart in kleur en hebben, in tegenstelling tot Dermestes frischii, een klein puntje aan het einde van het dekschild. De onderkant van de kevers zijn voornamelijk wit en het laatste segment van de buik bevat een zwarte vlek. De vorm van deze vlek is een determinatiesleutel voor deze soort. Volgroeide larven zijn 10 tot 14 mm lang. De larven zijn donkerbruin in kleur en hebben een lichtbruine streep over hun rug lopen.

Verspreidingsgebied (GBIF, 2026):


Dermestes frischii:

Mijn "oudste" kolonie! Ze zijn goed in het schoonmaken van botten en zijn daarnaast ook erg zouttolerant - perfect om in te zetten bij zoutwater vissen.

Omschrijving: De volwassenen zijn 6 tot 10 mm lang. Hun dekschilden zijn bruinachtig tot zwart in kleur en hebben, in tegenstelling tot Dermestes maculatus, afgeronde uiteindes. De onderkant van de kevers zijn voornamelijk wit en het laatste segment van de buik bevat een zwarte vlek. De vorm van deze vlek is een determinatiesleutel voor deze soort. Volgroeide larven zijn 10 tot 14 mm lang. De larven zijn donkerbruin in kleur en hebben een lichtbruine streep over hun rug lopen.

Verspreidingsgebied (GBIF, 2026):


Dermestes undulatus:

Dit is de kleinste soort die wij aanbieden en een fantastische toevoeging aan terrariums. Ze hebben niet veel voedsel nodig en zijn leuk gekleurd.

Omschrijving: De volwassenen zijn 5 tot 7 mm lang. Hun hoofd en borststuk zijn gespikkeld roodbruin gekleurd en hun dekschilden zijn gespikkeld donkergrijs. De onderkant van de kevers zijn voornamelijk wit en het laatste segment van de buik bevat een zwarte vlek. Volgroeide larven zijn 8,5 tot 10 mm lang en bijna geheel zwart in kleur.

Verspreidingsgebied (GBIF, 2026):


Dermestes murinus:

Ondersoort murinus.
Wij zijn wereldwijd de eerste die deze soort aanbieden en daarmee is dit een vrij zeldzame soort om in bezit te hebben.

Omschrijving: De volwassenen zijn 7 tot 9 mm lang. Hun hoofd, borststuk en dekschilden hebben een gespikkeld patroon in een blauwgrijze kleur. De onderkant van de kevers zijn licht in kleur, maar niet in het typische wit. De kleur van hun buik kan het beste omschreven worden als pastel roze. Het laatste segment van de buik heeft een zwarte vlek. Volgroeide larven zijn 10 tot 12,5 mm lang en bijna geheel zwart in kleur.

Verspreidingsgebied (GBIF, 2026):

Het geluid van deze soort:


Ondergeslacht Dermestes

(zwartbuikjes)


Dermestes haemorrhoidalis:

(Zwartbruine spekkever)

Deze soort wordt voornamelijk ingezet bij het schoonmaken van botten door degene die kevers willen houden in koudere omstandigheden. Let wel op dat deze soort bij lagere temperaturen kunnen gaan vliegen.

Omschrijving: Volwassenen zijn 6 tot 9,5 mm lang. Hun dekschilden zijn donkerbruin tot zwart in kleur. De onderkant van de kevers zijn donker gekleurd en hebben een gouden glans. Volgroeide larven zijn 10 tot 15 mm lang. De larven zijn bruin in kleur en tussen de segmenten is de bruin lichter van kleur. Hierdoor lijken de larven lichtbruine ringen te hebben.

Verspreidingsgebied (GBIF, 2026):

Het geluid van deze soort:


Dermestes lardarius:

(Gewone spekkever)

Dit is een leuk gekleurde soort die een goede toevoeging zijn aan terrariums. De aantallen van de kolonie houden zichzelf in toom.

Omschrijving: De volwassenen zijn 7 tot 9,5 mm lang. Hun dekschilden zijn zwart met een erg herkenbare oranje band. Per dekschild zitten er drie zwarte stippen in de oranje band. De onderkant van de kevers is donker van kleur. Volgroeide larven zijn 10 tot 15 mm lang. De larven zijn bruin in kleur en tussen de segmenten is de bruin lichter van kleur. Hierdoor lijken de larven lichtbruine ringen te hebben.

Verspreidingsgebied (GBIF, 2026):

Het geluid van deze soort:


Dermestes ater:

Dit is de meest gehouden soort als cleaner-crew binnen de insectenkweek; mogelijk ben je ze al eens tegen gekomen in de bakjes met krekels of dubia kakkerlakken van de dierenwinkel. De volwassenen kunnen bij lagere temperaturen al gaan vliegen. In de natuur zijn ze een boombewonende soort.

Omschrijving: De volwassenen zijn 7 tot 9 mm long. Hun dekschilden zijn donkerbruin tot zwart in kleur. De onderkant van de kevers zijn bruin gekleurd en de buik heeft mediale en laterale bruine vlekken op een donkerbruine achtergrond. Volgroeide larven zijn 10 tot 14 mm lang. De jonge larven zijn bijna geheel zwart in kleur en de grotere larven krijgen een lichtbruine streep die over de rug loopt.

Verspreidingsgebied (GBIF, 2026):

Het geluid van deze soort:


De levenscyclus van spekkevers:

Klik op de afbeeldingen om de bijschriften (in het Engels) te tonen:

De volwassen kevers leggen hun eieren in veilige plekken nabij voedsel, bijvoorbeeld tussen de lagen van karton. Het duurt ongeveer 2 dagen voor de eieren uitkomen. De kleine larven vervellen enkele keren om groter te worden. Een pas vervelde larve is heel licht van kleur. Na ongeveer een maand is een larve groot genoeg om te gaan verpoppen en boren gangen in verschillende soorten materialen, zoals piepschuim of hout, op zoek naar een veilige plek. Het stadium als pop duurt ongeveer 6 dagen. Zodra de volwassen kever uit zijn pop komt, dan is deze licht van kleur en nog erg gevoelig. Zodra ze uitharden, wordt hun kleur donkerder. De vrouwtjes wachten eerst nog 5 tot 6 dagen voordat ze starten met het leggen van eieren. Het is al bewezen dat synthetisch vacht een geschikt medium is voor het leggen van eitjes met D. maculatus. Kokosvezels zijn natuurlijker van aard en lijken ook sterk op vacht, waardoor ze voor hetzelfde doel gebruikt kunnen worden. Volwassen kevers leven nog ongeveer 1,5 tot 2,5 maanden.

Deze getallen zijn gebaseerd op D. maculatus in optimale omstandigheden.

Geslachtsbepaling bij volwassen kevers


Het is vrij makkelijk om het verschil tussen mannetjes en vrouwtjes te zijn bij volwassen kevers. De mannelijke genitaliën zien eruit als drie "draden" - in het midden zit de een mediane lob (penis) en de langwerpige lobben aan de weerzijden zijn de parameren. De vrouwelijke genitaliën kunnen zich laten zien als een brede extensie uit het lichaam, ook wel de "genital pocket" genoemd. Pas als het vrouwtje eitjes gaat leggen, komt de ovipositor ofwel legbuis naar buiten. De legbuis heeft een aardige lengte om de eieren in diepe, veilige plekken te kunnen leggen.

De aanwezigheid of afwezigheid van plukken vacht op de buik van de kevers (zichtbaar als stippen) kunnen ook dienen als determinatiekenmerk om het geslacht te bepalen, echter verschilt het aantal plukjes vacht in de mannetjes per soort. Bij D. maculatus, D. frischii en D. haemorrhoidalis zijn de individuen met een plukje vacht / stip op hun op-een-na-laatste segment mannelijk (figuur 2). Bij de soorten D. undulatus, D. murinus, D. lardarius en D. ater zijn de individuen met twee plukjes vacht / stippen mannelijk. Hierbij zit er één plukje vacht / stip op het op-een-na-laatste laatste segment en één plukje vacht / stip op hun op-twee-na-laatste segment (figuur 3). De kevers zonder deze typerende plukjes vacht / stippen zijn vrouwelijk.

Figure 2:   A comparison between a male and female adult Dermestes frischii.

Figure 3:   A comparison between a male and a female Dermestes lardarius.


How to care for Dermestid beetles?

The basics of how to care for dermestid beetles are covered in a YouTube video called "How to: Care for dermestid beetles" uploaded by Dermestaria. Click on the red button to get redirected to the video.


Bibliography:

  1. Bailey, S.W. & Lemon, R.W. (1967). Sound production by the larder beetle, Dermestes lardarius Linnaeus (Coleoptera Dermestidae). Journal of Stored Products Research: 4(3): 271-273 p.

  2. Danladi, Y.K. & Attah, D.D. (2010). Aspects of the Reproductive Biology of Female Dermestes Maculatus Degeer (Coleoptera: Dermestidae) Under Controlled Conditions. International Journal of Tropical Agriculture and Food Systems 4(3): 275-277 p.

  3. Fontenot, E.A., Arthur, F.H. & Hartzer, K.L. (2014). Oviposition of Dermestes maculatus DeGeer, the hide beetle, as affected by biological and environmental conditions. Journal of Stored Products Research 64(B): 154-159 p.

  4. Haines, C.P. & Rees, D.P. (1989). A field guide to the types of insects and mites infesting cured fish. FAO Fisheries Technical Paper. No. 303. FAO, Rome, 1989. 33 p.

  5. Herrmann, A. (No date). Pictures of some Dermestid Species. http://www.dermestidae.com/Abbildungen.html

  6. Magni, P.A., Voss, S.C., Testi, R., Borrini, M. & Dadour, I.R. (2015). A Biological and Procedural Review of Forensically Significant Dermestes Species (Coleoptera: Dermestidae). Journal of Medical Entomology 52(5): 755-769.

  7. Martín-Vega, D., Díaz-Aranda, L.M., Baz, A. & Cifrián, B. (2017). Effect of Temperature on the Survival and Development of Three Forensically Relevant Dermestes Species (Coleoptera: Dermestidae). Journal of Medical Entomology 54(5): 1140-1150 p. DOI:10.1093/jme/tjx110

  8. Robinson, W.H. (2005). Urban insects and Arachnids. A Handbook of Urban Entomology. Cambridge University Press, Cambridge, UK, 472 p.

  9. Sjöberg, O. (1950). Drei neue Kaefer aus der borealen Region Schwedens. Entomologisk Tidskrift 71: 159-164.

 

The rights of all photographs on this page are reserved to © Dermestaria, formerly known as @Sarah's Skulls and Skeletons.